من، مثل شهیدی مظلوم، با تاریخمان یکی شده ام...

حس شهادت طلبی و مظلومیت، که مشخصه ای کاملا ایرانی است،

هیچ گاه در طول تاریخ اجازه نداده است تا مسائلی را که با یک سیلی حل می شود

به موقع رفع و رجوع کنیم،

گذاشته ایم تا وقتی با کشت و کشتار هم حل نمی شود

خونمان به جوش آید و همه چیز را به آتش بکشیم

و هیچ چیزی را هم حل نکنیم...

" همنوایی شبانه ی ارکستر چوبها - رضا قاسمی "

    

       

/ 2 نظر / 4 بازدید
مرضی

آره... موافقم ... حتی در روابط اجتماع کوچکتر مثل خانواده هم باید اینکارو کرد. نباید گذاشت همه چیز رو هم جمع شه